SuaraPantura.com - Syaikh Sa’id bin Armia atau lebih dikenal dengan nama Kyai Sa’id adalah seorang ulama yang masyhur namanya bagi masyarakat Tegal dan sekitarnya bahkan hingga pelosok nusantara.
Beliau dilahirkan di Desa Cikura Kec. Bojong, Kab. Tegal pada tahun 1315 H/ 1896 M. Beliau adalah putera dari seorang ulama KH. Armia bin Kurdi Cikura dan Ibu Nyai Aliyah.
Syaikh Sa’id bin Armia wafat pada tanggal 20 Rajab tahun 1395 H/ 29 Juli 1974 dan dimakamkan disekitar Ponpes Attauhidiyyah Giren, Kec. Talang, Kab. Tegal.
Syaikh Sa’id adalah seorang ulama dari Tegal, Jawa Tengah yang terkenal ‘alim dan sangat wara’ serta zuhud. Kealiman beliau terutama tentang ilmu-ilmu tauhid.
Kiai Said mengembangkan dakwahnya, di daerah pertengahan wilayah Tegal, dengan mendirikan Ponpes Attahuidiyyah Giren, Kec. Talang, Kab. Tegal.
Kurukulum yang diajarkan di Pondok Pesantren Attauhidiyyah, lebih dominan pada pematangan aqidah yang bercorak ahlussunnah wal jama’ah.
Biarpun demikian, disiplin ilmu syariat dan ilmu alat, tetap diajarkan di pesantren tersebut. Kiai Said mengejawantahkan dalam setiap pengajian tauhidnya, dengan selalu merujuk pada kitab Hasyiyah Ad Dasuqi karya Syaikh Muhammad Ad-Dasuqi.
Yang menjelaskan kitab Ummu Al-Barahin, salah satu master piece ilmu tauhid, buah karya dari seorang ulama besar bernama Al-Wali As-Shalih As-Syaikh Abi Abdillah Muhammad ibn Yusuf As-Sanusi R.a, atau yang sering dikenal dengan nama Imam Sanusi R.a.
Dengan menggunakan metode ceramah dalam penyampaiannya, dan santri-santrinya dianjurkan menghafal kitab-kitab yang dikajinya.
Dalam kitab ‘Aqa’id Al-Din Juz 1 hal. 5-6, Kiai Said memaknai dua kalimat Syahadat sebagai berikut,
“Nakseni ingsun, lan naiqadaken ingsun, kelawan ati ingsun, ing satuhune kelakuan iku ora nan dzat kang wajib den sembah kelawan haq, ing dalem wujude anging Allah. Allah kang wajib anane kang muhal ora nanane, kang wus agawe Allah ing pitung langit, lan pitung bumi lan seisine pisan, lan kang murbamesesa Allah ing makhluq kabeh. Lan malih nakseni ingsun, lan naiqadaken ingsun, kelawan ati ingsun, ing satuhune Kanjeng Nabi Muhammad iku dadi utusane Allah, lan dadi kaulane Allah. Kanjeng Nabi Muhammad iku wong lanang, wong merdeka, wong Arab, anak putu Nabi Adam A.s. Ramane Kanjeng Nabi Muhammad iku Kiai Abdullah, Ibune Kanjeng Nabi Muhammad iku Siti Aminah, Kiane Kanjeng Nabi Muhammad, Kiai Abdul Muthalib. Buyute Kanjeng Nabi Muhammad, Kiai Hasyim. Canggahe Kanjeng Nabi Muhammad, Kiai abdul Manaf. Den utus kanjeng Nabi Muhammad maring sekabehane menungsa, lan jin, lan malaikat. Kautus Kanjeng Nabi Muhammad nekaaken ilmu syariat, thoriqat, hakikat. Yaiku rukun Islam, lan Iman, lan Ihsan. Ridla ingsun dipengerani, pangeran Allah. Ridla ingsun digusteni, gusteni kita Kanjeng Nabi Muhammad Saw. Ridla ingsun diagamani, agama Islam, agama kang luwih jejek bener. Ridla ingsun dipanutani, panutan kitab Qur’an awal wajib ‘alal insan.”
Para santri di Ponpes Attauhidiyyah, diwajibkan hafal makna dua kalimat syahadat tersebut.***