Pandemi kaya kiye memang gawe mumet. Pendapatane ora ana, pengeluarane pirang-pirang.
Barang-barang wis didoli kabeh nggo mangan. Ndilalah ya kepinginane pirang-pirang nemen.
Sing ora biasa dituku ya ndadak kepingin tuku. Wong dasare Murlidod kelakuane ya aneh.
Wis genah Maring ngendi-ngendi ditutupi, terus kudu nganggo surat kudu wis divaksin. Tetep Bae metu gegolet sing ora-ora.
Bengi kiye wayad Kayong gagahe pol, mambune wangi celana Klambi sampe sepatu ya anyar kabeh.
Jegreng motore Moni terus mbakbeng Bae mbuh lunga mengendi. Ora suwe tengah wengi balik gawa gawa cangkingan saplastik.
Terus langsung Maring karangan sing peteng. Glupak glupuk ora suwe mbak tongol Karo ngromed.
" Daginge larang kuahe mbuh apa kanggo Tamba pengin!" Jare Murlidod.
Aku weruh Murlidod sing kaya kue akhire tak takoni.
"Dod, lagi apa ente. Daning ngromed kuah-kuahe mbuh apa, Ana apa donge?."
Murlidod njawab,
" Iya koh. Tuku daginge dianyang ora di nek-nekna , ya terpaksa aku tuku kuahe bae."
Aku akhire dadi kayong penasaran nemen,
" Kuah apa kuwe. Bisa serius nemen. Kepimen ceritane?"
Murlidod pun akhire cerita, kandah alus,
" Kiyeh mene tak cerritani tp aja geger ya. Aku mau bar Ning tempat. Nganyang barang apik seket ewu sampai beng ora olih-olih." Jare Murlidod.
Aku yak kaku nemen akhire,
" Raimu soak!" Jare aku.
Terus Murlidod lanjut cerita,
" Ya tetep tak rayu. Eh maksa Bae ora olih. Akhire aku ngongkon bocah kuwe nguyuh wadahi plastik. Tak bayar seket ewu. Ndilalah ya gelem." Jare Murlidod.
" Ya akhire uyuhe bocah kue tak gawa Balik. Terus maring mburi karangan. Karo tak guyurna Ning senjatane enyong. Daginge larang kyeh kuahe mbuh apa ya anget." Jare Murlidod.
"Wuahahhahahaha... Raimu Compong Sunk, Cruwek!" Jare Aku.
Murlidod pun mung crengas-crenges tok.
***
(Yan 97)